De Nederlandse kunstenaar Marijke van Warmerdam ontwikkelt sinds de jaren negentig een karakteristiek oeuvre dat bestaat uit film, fotografie, schilderijen en sculpturen. Ze is vooral bekend om haar korte filmloops, waarmee ze in 1995 voor het eerst internationale bekendheid verwierf op de Biënnale van Venetië. Kort daarna werd haar werk Douche (1995) gedurende een langere periode vertoond op een van de perrons van het treinstation van Schiphol, waar duizenden reizigers de film konden bekijken terwijl ze op hun trein wachtten. Voetbal (1995), het geselecteerde werk voor de Warmoes Biënnale, werd in hetzelfde jaar in Amsterdam gemaakt.

Van Warmerdam vertrouwt niet op het vertellen van verhalen, maar op de visuele kracht van het beeld: een hoed die danst in de wind, een druppel melk die langzaam oplost in een glas water, een meisje dat een handstand doet of een rode koffer die van een besneeuwde berg glijdt. Door eindeloze herhaling krijgen deze schijnbaar triviale gebeurtenissen een sculpturale kwaliteit en een bijna dromerige schoonheid. In hun eenvoud zijn de sculpturen, fotowerken en schilderijen van Van Warmerdam nauw verwant aan haar filmloops. Haar kijk op de wereld is luchtig, humoristisch en onverwacht.